โย่ว ว ว
วันนี้มาต่อครึ่งหลังให้..ดีใจมีคนอ่านแล้วก็มีคนชอบฟิคเราด้วย ^^
วันนี้วันเด็ก...อิจฉาเด็กๆที่ได้ไปนั่งเก้าอี้นายก T^T อยากไปบ้าง
เข้าเรื่อง...วันนี้มาต่อครึ่งหลัง...และเราก็ไม่รู้จะได้แต่ต่อเมื่อไหร่นะ..ช่วงนี้
คู่หกแปดไม่ค่อยออกงานคกันเลย
แต่จะพยายามแต่งมาให้อ่านกันนะจ๊ะ

(ก้มหัวติดเข่า)


เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)



06.00 น เวลาประเทศไทย

อรุณสวัสดิ์ครับ^^ วันนี้ผมตื่นเป็นคนแรกของห้องเช่นเดิม...เริ่มแรกขอสวัสดีก่อนนะครับ..ผมเซนเดอะสตาร์รายงานตัวครับ...หลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วเตรียมอาหารเช้าให้คุณชายทั้งสองเรียบร้อย...ผมก็ลากเอากระเป๋าใส่เสื้อผ้าทั้งของผมและของเด็กเรืองแสงออกมาจัดวางเป็นระเบียบ
ตรงโซฟา...ตอนหกโมงเช้าพี่แนนโทรมาบอกว่าเดี๋ยวเจ็ดโมงจะมารับพวกเราที่คอนโด....อ่า
เลยเวลามามากแล้วขอตัวไปปลุกเด็กเรืองแสงกับพี่โตโน่ก่อนนะครับ

ผมดันประตูห้องที่ผมได้เข้าไปเห็นภาพบางอย่างเมื่อคืน..ในห้องยังเงียบเหมือนเดิมครั
บมีก็แค่เสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานของมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ...ผมเพ้งสายตาไปท
ี่เตียงก็สังเกตเห็นต้นแขนขาวๆโผล่ออกมานอกผ้าห่ม....แขนพี่โตโน่นั่นเอง...แขนพี่เขา
พาดอยู่บนก้อนกลมๆภายใต้กองผ้าห่มผื่นหนา...นอนกันขนาดนี้..คิดภาพไม่ออกเลยว่าไอ้เด็
กเรืองแสงมันนอนท่าไหนกันในกองผ้าห่มผืนนั้น..อยากจะใจดีไม่ปลุกนะครับ..เพราะเห็นพวก
เขากำลังนอนหลับอย่างมีความสุข..แต่งานต้องเป็นงานผมเดินตรงไปที่เตียงขนาดใหญ่ก่อนจะ
คว้าเอาผ้าห่มผืนนั้นขึ้นแล้วสะบัดแรงๆ แขนพี่โตโน่ตกลงมาอยู่บนร่างของไอ้ริทครับ...โอ้คุณพระ...หนาวจะตายชักพี่โตโน่เค้าถ
อดเสื้อนอนได้ยังไงครับคุณๆ...ภาพถอดเสื้อนอนยังไม่ติดตาเท่าท่านอนไอ้ริทหรอกครับ...
นึกภาพตามด้วยนะคุณๆ...คนแก่ที่อ่านหยิบยาดมยาลมยาหม่องมาด้วยล่ะครับ...หน้าไอ้ริทซุ
กเน้นด้วยนะครับว่าซุกอยู่ตรงอกพีโตโน่...ใช่แล้วตรงอกเปลือยๆขาวๆที่พวกคุณอยากเห็นน
ั่นแหละ...ส่วนมือของไอ้เด็กเรืองแสงก็เกาะอยู่ตรงสะโพก..หรือตรงก้นพี่โตโน่อันนี้ก็
บอกไม่ได้เพราะมันอยู่แถวๆนั้นแหละ....แขนพี่โตโน่วางแหม่ะลงบนช่วงเอวเล็กๆของไอ้เด็
กเรืองแสงเพราะความบังเอิญที่ผมสะบัดผ้าห่มขึ้น....เอิ่ม...ครับ....คุณผู้อ่านทั้งหล
าย....นี่คือท่านอนของพี่น้องครับ..ท่านอนของพี่น้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!...อยากรู้เหมือนกันนะว่าพวกเค้านอนท่านี้ตั้งแต่เมื่อคืนเลยหรือเปล่า>//<

“อืม...”พี่โตโน่ขยับครับเมื่อเค้าเริ่มรู้สึกถึงความเย็นของเครื่องปรับอากาศมือคร้
ามควานหาผ้าห่มซะผมนึกขำ...หาไปเถอะหาให้ตายก็ไม่เจอ..ก็ผมนี่แหละยืนกอดผ้าห่มอยู่^^

“ฮื้อ.พี่โตโน่ริทหนาว”อึ้งสิครับ...เสียงไอ้เด็กเรืองแสงนี่โคตรอ้อนเลยคุณ...คือปร
กติยามมันตื่นเสียงมันก็อ้อนแล้วนะ..แต่นี่มันยังไม่ตื่นดีอ่ะแล้วเสียมันอู้อี้ในอกพ
ี่โตโน่อ่ะคุณ...คุณพี่หกก็ช่างแสนดีครับ..ขยับตัวเข้าหาส่งมอบไออุ่นโดยที่ไม่รู้ตัว
เลยว่า...ผมเซนเดอะสตาร์กำลังยืนมองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาอย่างไร...

“มา..กอด.กอด.กอด”พี่โตโน่ครางงึมงำก่อนจะส่งตัวเข้าไปโอบกอดไอ้เด็กเรืองแสงซะมองไม
่เห็นหัวไอ้ริทเลยครับ..กอดแน่นมากรัดมาก..จมอกมาก...พอเถอะครับ..ก่อนที่อะไรอะไรมัน
จะเลยเถิด...ผมเดินเอาผ้าห่มออกไปพับข้างนอกด้วยหัวใจที่เต้นถี่ยิบๆ..นี่ไม่รู้เหมือ
นกันว่าถ้าพี่แก้มกับแกรนด์มาเห็นภาพนี้จะเป็นยังไง...ที่แน่สองคนนี้คงโดนล้อข้ามไปจ
นถึงปีหน้าแน่ๆครับ...พับผ้าห่มเรียบร้อยก็เดินกลับเข้าไปใหม่ด้วยใจที่เต็มร้อยกว่าเ
ดิม...ผมวางผ้าห่มผืนหน้าไว้ที่ปลายเท้าพี่โตโน่...แล้วก็กดปิดแอร์ให้...พี่น้องคู่น
ี้รักกันมากครับ..กอดกันกลมเชียว^^

“พี่โตโน่ๆ”ผมเดินไปเขย่าต้นแขนพี่เค้าสองสามทีครับ..ตาตี่ๆลืมขึ้นมามองผมแบบเลิกลั
่กก่อนจะปิดลงอีกครั้งแล้วเปิดขึ้นใหม่

“ตื่นได้แล้วครับ..เดี๋ยวพี่แนนจะมารับพวกผมตอนเจ็ดโมง...พี่มีงานกี่โมงจะไปพร้อมกั
นไหม”พี่โตโน่ถอนใจยาวๆก่อนจะหันไปมองคนที่ซุกอกเขาอยู่..ทำใจอยู่มั้งครับเพราะกว่าพ
ี่เขาจะปล่อยมือจากไอ้เด็กเรืองแสงก็นานเอาเรื่องเหมือนกัน

“อืมม...เดี๋ยวไปด้วย....ริทๆ”เรียกธรรมดาก็ได้ครับพี่ไม่ต้องกระซิบข้างหูขนาดนั้นห
รอก..ผมยืนหล่ออยู่ในห้องนี่ไม่มีความเกรงใจกันเลยโนะ...เอาเข้าไปครับ!!

ผมเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกครับ..ครั้นจะไปยืนมองคนเค้าปลุกกันมันก็ไม่ใช่เรื่อง...ออ
กมาจัดนั่นจัดนี่ดีกว่า....ไม่นานพี่โตโน่ก็เดินออกมาจากห้องพร้อมไอ้เด็กเรืองแสงที่
ยังเอามือขยี้อยู่...ไอ้ริทมันเดินมาหาผมที่นั่งเล่นอยู่ที่โซฟาแล้วมันก็เอาหัวทุยๆข
องมันมาซบตรงไหล่ผม..ปากมันก็บ่นหงุงหงิงไปครับ..ผมฟังไม่รู้เรื่องหรอก...มันพูดอะไร
ของมัน

“ริทไปอาบน้ำ..พี่แนนจะมารับตอนเจ็ดโมงไม่ใช่หรอ”ไอ้ยินเสียงมันครางยาวๆในคอครับ..แ
ต่ก็ยอมลุกไปโดยดีไม่มีเกี่ยงไม่มีงอน...ถ้าเป็นไอ้กันไล่ไปอาบน้ำนะ...มันคงนั่งแช่อ
ยู่เป็นสิบยี่สิบนาทีแหละกว่าจะไป....ลับหลังไปเด็กเรืองแสงพี่โตโน่ก็เดินมานั่งแทนท
ี่...ในมือขาวๆมีจานไข่ดาวที่ผมเป็นคนทำเอาไว้อยู่บนมือ...พี่โตโน่ใช้เท้าสะกิดผมแล้
วก็เลิกคิ้วไปทางรีโมตทีวีที่วางอยู่ข้างๆผม...ปากแกไม่ว่างครับเคี้ยวอาหารอยู่...เล
ยใช้เท้าสะกิดผม..น่ารักไหมครับพี่ชายไอ้เด็กเรืองแสงนิสัยเดียวกัน...เป๊ะ!!!

.เวลาผ่านไปสิบห้านาทีไอ้เด็กร่างเล็กมันก็ออกด้วยชุดที่ผมจัดเอาไว้ให้ครับ...หน้าต
าสดใสแก้มแดงตามธรรมชาติและปากแดงๆของมัน...ไอ้ริทเดินไปที่ห้องครัวแล้วก็ยกจานไข่ดา
ออกมาด้านนอก....ปากก็ร้องเพลงของมันไป...มือก็เทซอสใส่จานไปดูท่ามันมีความสุขนะครับ
เนี่ย...พอหันกลับมาก็เจอสายตาพี่โตโน่มองอยู่...อย่าคิดว่าพี่เค้าจะมองผมนะครับเค้า
มองไอ้ริ๊ททท....มองแล้วก็ยิ้ม...ยิ้มเป็นคนบ้าอยู่พักนึงจนพี่แกคิดว่าพอใจแล้วก็เลย
ลุกไปอาบน้ำบ้าง....ห้านาทีผ่านไปพร้อมกับนายโตโน่ที่เดินออกจากห้องน้ำและชุดเตรียมพ
ร้อมไปทำงาน..ไวมากครับ...พี่คนนี้ไวมากจริงๆอยากจะถามเหมือนกันว่าถูหรือเปล่าสบู่น่
ะ...

ไอ้ริทก็ใกล้กินเสร็จแล้วตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงกว่าๆแล้วอีกพักนึงคาดว่าพี่แนนน่าจะ
โทรมาแหละครับ...ระหว่างนี้ก็รอกันไปพี่โตโน่ก็ตรวจเช็คความหล่อของเค้าไป ไอ้ริทก็นั่งกินไข่ดาวไปดูการ์ตูนไป...นี่หรือครับ...เด็กเรียนหมอ^^…พอไอ้เด็กเรือง
แสงมันอิ่มผมก็รีบเอาจานไปล้างทันทีครับ..ล้างจานเสร็จพี่แนนก็โทรมาพอดีเลย...พี่เค้
าบอกให้ลงไปได้แล้ว...ไม่รอช้าพวกผมก็รีบลงไปด้านล่างทันที...แน่นอนว่าไอ้ริทเดินตัว
ปลิวออกไปก่อนใครเพราะกระเป๋าเสื้อผ้ามัน...พี่โตโน่ถือครับ..ผมรั้งท้ายเหมือนเดิมเช
็คดูความเรียบร้อยในห้องแล้งก็ปิดประตูล๊อคให้....


ลงมาชั้นล่างก็รีบขึ้นรถเลยครับ...พี่แนนบอกว่าเค้ารอกันที่ตึกแกรมมี่แล้ว....จากนั
้นก็เดินทางไปตามถนนที่เต็มไปด้วยรถลามากมาย..พี่น้องหกแปดนั่งด้านหน้าเหมือนเคยกระซ
ิบกระซาบอะไรกันไม่รู้...ต้องลองฟังดูครับ

“ไปถึงแล้วโทรมาหาพี่ด้วย..เข้าใจป่าวริท”พี่โตโน่กระซิบบอกมันครับ..ไม่เข้าใจเหมือ
นกันว่าทำไมเฮียแกต้องกระซิบ..คือพูดกันเฉยๆธรรมดาก็ได้นะครับ..หรือไอ้เด็กเรืองแสงม
ันหูไม่ดี...เอ๊ะ!!ยังไง

“อือ...เดี๋ยวถึงแล้วริทจะโทรหาพี่โตโน่คนแรกเลย...เดี๋ยวจะถ่ายรูปทะเลไปให้ดูด้วย.
..”ไอ้เด็กเรืองแสงมันดูมีความสุขมากครับที่จะได้ไปทะเลคราวนี้...คงเพราะมีแฟนคลับที
่รักมันไปด้วยมันถึงได้ดีใจขนาดนี้..พวกคุณมีอิทธิพลกับมันนะครับเนี่ย^^….รถของเราเล
ี้ยวเข้าหัวมุมของชั้นใต้ดินของตึกแกรมมี่และก็เหมือนเดิมของทุกวัยครับ..แฟนคลับมาเต
็มเหมือนเดิม ทั้งป้ายไฟ ถุงขนม มากันให้เต็ม...พี่แนนลงไปเปิดประตูและทันทีที่เลื่อนออกเสียงประสานของแฟนคลับก็ดัง
สนั่นไปทั้งลานจอดรถเลยครับ

“โน่ริทโน่ริทโน่ริทโน่ริทโน่ริทโน่ริท!!!!”คู่พี่หกน้องแปดจะทำอะไรได้ล่ะครับนอกจากยิ้มกับยิ้ม....แต่ไอ้ริทนี่มีแก้มแดง
ครับ....พอลงมายืนข้างล่างได้แล้วเสียงประสานก็ยังคงดังสนั่นไปทั่วเหมือนเดิม...เหนี
ยวแน่นจริงๆครับแฟนคลับโน่ริท...ทำเอาเซนอยากจะตะโกนด้วยอีกหนึ่งเสียงเลย...แฟนคลับท
ี่มามีทั้งของพี่โตโน่ของเซนแล้วก็ของไอ้เด็กเรืองแสง...แฟนคลับผมกับไอ้ริทมีส่วนหนึ
่งครับที่ไม่ได้ไปด้วย..แต่ก็ยังมารอส่งกันแต่เช้าตรู่น่ารักมากมายยยยยย…ต่อมาก็รับข
องกำนัลครับ..ทั้งของกินขนมนมเนยลูกอม...ยาดมก็ยังมีใส่ถุงอย่างดิบดีเลยทีเดียว..หิ้
วหันตัวเอียงเลยทีนี้

“ขอบคุณคร้าบบบ...”ผมไม่สามารถหันไปมองไอ้เด็กเรืองแสงกับพี่โตโน่ได้ครับ..เพราะตอน
นี้แฟนคลับของผมก็มะรุมมะตุ้มซะหาทางออกไปเจอเลยได้ยินแต่เสียงขอบคุณๆแจ้วๆของไอ้ริท
กับพี่โตโน่แค่นั้นแหละครับ....พี่แนนให้เวลาแฟนคลับอีกแปปเดียวก็บอกว่าพวกผมมีงานต่
อ..เชื่อฟังกันดีจริงๆครับ...พวกเค้าถอยตัวออกจากพวกผมแล้วเปิดทางให้อย่างน่ารัก..พว
กแฟนคลับที่ไปกับเราด้วยก็เดินนำร่องไปก่อนพร้อมถือของให้ริทด้วยความเต็มใจ....

“ริท...มานี่”พี่โตโน่เรียกก่อนที่ไอ้เด็กเรืองแสงจะเดินไปกับพี่แนนครับ...พี่แนนมอ
งทิ้งท้ายก่อนที่เค้าจะเดินนำหน้าไป..ผมว่าพี่เค้าคงรู้แหละครับว่าโน่ริทเค้าอยากร่ำ
ลากัน..เต็มที่เลย!!!

“อื้อ!!!”เต็มๆครับ...ร่างเล็กของไอ้ริทเข้าไปเต็มๆที่อกพี่โตโน่เลยครับ...พี่โตโน่มีวิ
ธีการกอดที่แตกต่างกันออกไปครับ..กอดสำหรับไอ้เด็กเรืองแสงนี่พี่เค้าจะแนบแน่นกว่าน้
องๆคนอื่นๆ...ถ้าพี่โตโน่กอดผมจะกอดแค่แปปเดียวครับ...คือกอดพอเป็นพิธีไม่มีมารงมารั
ดแบบจมอกอย่างไอ้ริทหรอกครับ...แน่สิ!!!เด็กเรืองแสงมันพิเศษ!!!

“อย่าลืมที่บอก...ถึงแล้วโทรหาพี่เลยนะ”อย่าคิดว่าพี่เค้าจะผละออกมาแล้วพูดเหมือนคน
ทั่วไปนะครับ..พี่โตโน่ยังกอดไอ้ริทอยู่กอดไปพูดไป...พระเอกนางเอกใช่ไหมครับ...คือโช
คดีที่ตรงนี้ไม่มีแฟนคลับแล้ว...ไม่งั้นภาพเหล่านี้กระจายทั่วบ้านโน่ริททั้งในเด็กดี พันทิพย์ หรือคลินิกแน่ๆ!!

“คร้าบบบบบ...ปล่อยได้แล้วอายไอ้เซนมัน”เพิ่งอายหรือครับพี่สูงชะลูด....อย่างนี้ไม่
ต้องอายกูแล้วครับ...กูเห็นมึงนอนซุกอกพี่หกของมึงมาแล้ว...ภาพนี้ไม่สะเทือนอารมณ์กู
หรอก....พี่โตโน่ยอมปล่อยมันครับ..นี่ถ้าไม่มีผมยืนอยู่ตรงนี้นะผมว่าพี่โตโน่หอมแก้ม
ไอ้เด็กเรืองแสงไปนานแล้ว....พูดคุยกระหนุง กระหนิงตามประสาพี่น้องเสร็จเฮียแกก็ปล่อยน้องน้อยออกจากอ้อมอกอ้อมใจ...ได้เวลาซักท
ีนะครับ^^

พวกเราออกเดินทางจากตึกแกรมมี่ไปสถานีรถทัวร์ที่ทางบริษัทได้จองกันไว้ ประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าเราก็ถึงครับ...บรรยากาศคึกคักไปด้วยแฟนคลับและเหล่าทีมงานทั
้งหลาย พี่รุจ พี่ดิว พี่วินและก็พี่แซมเดินทางมาถึงก่อน...ตอนนี้พี่ดิวกำลังเก็บภาพเหล่าแฟนคลับอย่างสนุ
กสนานเลยครับ..น่าเข้าไปร่วมด้วยนะเนี่ย.....นอกเหนือจากแฟนคลับที่ไปกับเราแล้วยังมี
กลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้ไปด้วย....แต่ก็ยังอุตส่าห์มาส่งนะครับคนดีมากๆเลย....ทักทายได้ไ
ม่นานทีมงานก็เริ่มต้อนให้ขึ้นรถ..ไอ้เด็กเรืองแสงกับผมเดินขึ้นไปคันที่สองกับพี่แนน พอนั่งปุ๊ปเราก็เริ่มทักทายแฟนคลับที่ไม่ได้ไปเที่ยวกับทริปนี้....เอ่อ..ผมนั่งแยกก
ับไอ้ริทนะครับ.พอดีว่าติดลมกับพวกพี่ดิวพี่รุจขอนั่งคุยแบบฮาฮากันไป...ใช้เวลาเตรีย
มตัวอีกครึ่งชั่วโมงรถก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากที่จอด..แฟนคลับที่ไม่ได้ไปก็ต่างโบกมื
อพร้อมส่งเสียงว่าดูแลตัวเองด้วยนะไปตลอดทาง....ดีใจนะครับพวกคุณก็ดูแลตัวเองด้วยเช่
นกัน....

หลังจากที่รถเคลื่อนตัวออกมา ก็เริ่มมีการพูดคุยครับ..ไอ้เด็กเรืองแสงมันทำหน้าที่ขึ้นไปด้านบนเพื่อสับเปลี่ยนกั
นพูดคุยกับแฟนคลับ...ผมก็คอยฟังมันเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปตามประสา แฟนคลับก็มีถามบ้าง..ไอ้ริทบอกให้ถามบ้าง.....แล้วก็มาถึงเรื่องหูฉลามครับ..อันนี้ฮ
าพี่โตโน่มาก..คือไม่คิดเลยว่าพี่แกจะทำตัวบ้านนอกได้ขนาดนี้...ขำนะครับตรงที่พี่เค้
าบอกว่า “ทำไมไม่เห็นเหมือนกระเพาะปลาบ้านกูเลยวะ” ต่อมาก็เรื่องลูกกลิ้งใต้ตาของไอ้เด็กเรืองแสงที่พี่โตโน่เอาไปทาจักแร้..ฮามากครับพ
ี่ดิวนี่น้ำตาไหลเลย..ขำมากไอ้พี่น้องคู่นี้มันฮาจริงๆครับ.....ผมเองยังขำซะตัวเกร็ง
เลยคุณๆเอ้ย...พูดคุยอีกนิดหน่อยเด็กเรืองแสงมันก็เหนื่อยครับเลยขอตัวลงมาข้างล่าง..
.นั่งเล่นกับรุจอยู่ซักพักมันก็หลับครับ...โอ้คาไหล่พี่รุจเลยทีเดียว....

สามชั่วโมงเกือบสี่ชั่วโมงครับที่รถทัวร์ของเราแล่นมาด้วยความเร็วในระดับที่ปลอดภัย
....ผมเห็นสีฟ้าครามของทะเลหัวหินลิบๆเลย..สวยงามมากครับน้ำทะเลสะท้อนกับแสงของพระอา
ทิตย์ระยิบระยับเหมือนประกายของเพชรเลยอ่ะคุณๆ..สวยจริงๆ...พี่ดิวลืมตาตื่นขึ้นมาพร้
อมกับที่แซมและพี่วินทั้งสามอยู่ในอาการเดียวกับผมครับ..ส่วนไอ้เด็กเรืองแสงกับพี่รุ
จ....หลับแบบแนบซบกันเลยทีเดียวครับ.....น่าเสียดายนะครับงานนี้พี่โตโน่น่าจะได้มา..
..ไหล่ที่ไอ้ริทมันซบจะได้เป็นของเฮียแกเค้า.....รถจอดเทียบท่าที่หน้ารีสอร์ทครับสวย
งามอย่างที่พี่แนนบอกเอาไว้จริงๆ....ไอ้ริทถูกปลุกให้ตื่นด้วยฝีมือพี่รุจครับ...พอมั
นเห็นทะเลเท่านั้นแหละคุณๆ ตานี่โตเป็นไข่ห่านสามใบเลย....นึกหน้ามันนะครับ..หน้าง่วงๆตาตี่ๆ(เพราะเพิ่งตื่น)ป
ากแดงๆ อ้าน้อยๆๆ....นั่นแหละหน้ามันตอนนี้

ตอนนี้เรารอรถกอล์ฟที่จะพาเราเข้าไปในที่พักครับ..ระหว่างนั้นก็ถ่ายรูปกันไป...มีแฟ
นคลับบางกลุ่มก็แอบถ่ายบ้างตอนนี้ผมนั่งอยู่บนรถกอล์ฟกับไอ้ริทครับ....รอพี่คนขับครั
บหนีร้อนมานั่งในที่ร่มกันหน่อย .... รอไม่นานก็เริ่มเดินทางเข้าสู่รีสอร์ทสวยงามจริงๆบ้านหลังขนาดไม่ใหญ่มากเรียงรายกัน
เป็นระเบียบท่ามกลางต้นไม้ดอกไม้นานาชนิดเลยครับ..สวยจริงๆของบอกเลย...ลงจากรถพี่แนน
ก็พาพวกผมหกคนไปยังห้องพักของพวกเราส่วนแฟนคลับก็ให้ทีมงานด้านนอกเป็นคนจัดการดูแล..
.แบ่งคู่นอนกันเรียบร้อยพี่แนนก็บอกให้เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวทำกิจกรรมครับ..ไอ้ริ
ทเปลี่ยนเสร็จเร็วมากมันวิ่งแจ้นออกไปด้านนอกโดยที่ทิ้งผมเอาไว้ในห้องคนเดียว....คนด
ีจริงๆ....

หลังจากนั้นพวกเราก็เริ่มทำกิจกรรมกันครับสนุกมาก...แฟนคลับทุกคนให้ความร่วมมือเป็น
อย่างดี....ผมลืมบอกไปว่าพี่อุ้มว้าวดาราก็มางานนี้กับเราด้วยตัวสร้างสีสันก็ต้องยกใ
ห้เธอคนนี้เลยครับ..เฮฮามาก....ส่วนด้านคุณศุภรุจก็หล่อเทพเลยจริงๆ...แต่เอ่อ...พี่แ
กสนใจไอ้ริทมากไปหรือเปล่าครับ...เดี๋ยวพูดๆอยู่ๆแปปก็โอบคอไอ้ริท...แปปก็เดี๋ยวแหย่
ไอ้ริท..ถ้าพี่โตโน่อยู่แถวนี้คงมีของขึ้นบ้างแหละครับ....โอ๊ะ!!...ฉากเด็ดหรือเปล่านี่พี่รุจเค้าถอดหมวกแล้วเอาไปคลุมอยู่บนหัวไอ้เด็กเรืองแสง
..เวลาพี่รุจมองไอ้เด็กเรืองแสงโคตรจะเหมือนที่พี่โตโน่มองเลยครับคุณๆ...กิจกรรมดำเน
ินไปท่ามกลางความรู้สึกแปลกของเซนครับ..ไม่รู้สิผมเหมือนลืมอะไรบางอย่างอ่ะคุณๆ....ล
ืมอะไรว้า!!!!

ตอนนี้เป็นการเล่นเกมส์ที่ทะเลครับเป็นการวิ่งแข่งกันเริ่มที่ไอ้เด็กเรืองแสงเป็นคน
นับแล้วมันก็วิ่งไปก่อนทั้งที่ยังนับไม่ถึงสาม...สุดยอดของความขี้โกงอ่ะเด็กพี่โตโน่
....วิ่งไปวิ่งมาผลสุดท้ายคือพี่ดิวที่ชนะครับ..แฟนคลับก็ตบมือกันเกรียวกราวไอ้ริทนี
่สิเดินหน้ายุ่งเข้ามาหาพี่รุจแล้วก็เล่นกันแบบถึงเนื้อถึงตัวเลยครับ....มีจิ้มๆที่อ
กที่แขนบ้าง....น่ารักนะครับ..แต่ถ้าพี่รุจเป็นพี่โตโน่มันจะดูโอเคกว่าคุณว่ากันไหมค
รับ....ขอโทษด้วยนะครับที่ผมเล่าไม่ละเอียดเท่าไหร่...เนื่องจากมันยาวมากและเยอะมาก.
..กลัวว่าคุณๆจะเสียสายตากันไปก่อน.....มาต่อๆ

ช่วงนี้เป็นช่วงพักครับก่อนที่จะเริ่มเล่นเกมส์แบบเข้าฐาน..พวกผมก็ถ่ายรูปกันไปตามอ
ัธยาศัยมีบ้างที่แฟนคลับขอเข้ามาถ่าย...พวกเราก็ถ่ายรูปเล่นไปเดินเล่นกันไปริมชายหาด บรรยากาศชิวๆลมเย็นๆไม่ร้อนมากครับ....เฮ่ยยไอ้ริท!!!...มันจะถกกางเกงขึ้นไปทำเจี๊ยกอะไรครับนั่น...ถกซะสูงจนเห็นต้นขาขาวๆของมันเลย
อ่ะคุณๆ...แต่ขอโทษเถอะถกสูงจนเกือบจะถึงเอวแต่น้ำที่ซัดเข้ามานี่แค่ตาตุ่ม!!!....นั่นไง..ผมหันไปทางชายหาดก็เห็นพวกแฟนคลับระดมถ่ายรูปภาพไอ้ริทถกกางเกงอย่า
งเมามันครับ..ใช่แล้วเราต้องเน้นคำว่าเมามันเพราะพวกเค้าตั้งใจถ่ายกันมาก....เซนเองก
็ไปถ่ายกับพี่ดิวบ้างพี่รุจบ้าง พวกเราถ่ายรวมกันบ้างสนุกสนานกันไป....แต่เอ๊ะเซนลืมอะไรไปจริงๆนะ.....คิดไม่ออกอ่ะ!!!!

กิจกรรมดำเนินไปอย่างสนุกสนานครับ...มีเปียกบ้างขี้โกงกันบ้าง..แฟนคลับดูท่าทางมีคว
ามสุขครับจะร้องเรียกทุกครั้งที่ไอ้เด็กเรืองแสงมันทำตัวน่ารัก....เกมส์แต่ละฐานดำเน
ินไปด้วยการเรียกเสียงฮาจากพี่อุ้มว้าวดารายอมรับครับว่าเธอสุดยอดจริงๆตัวเล็กแค่นี้
แต่สามารถวิ่งได้ทุกฐานไม่มีเหนื่อยเลย....เชื่อเลยว่าคืนนี้พี่อุ้มต้องหลับเป็นตาย.
...กิจกรรมดำเนินมาจนเย็น..ทีมงานก็บอกให้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวฟังเ
พลงเบาๆในมินิคอนเสรค่ำคืนนี้...ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับเหงื่อท่วมตัวเลย ^^

เข้ามาในห้องพักไอ้เด็กเรืองแสงมันก็ทิ้งตัวลงโซฟาเนื้อนิ่มทันทีเลยครับ..มันยกขาสอ
งข้างตีบนอากาศอย่างอารมณ์ดีและมีความสุข...ส่วนผมกำลังเตรียมเสื้อผ้าทั้งของไอ้เด็ก
เรืองแสงและของตัวเอง....เตรียมอยู่ดีๆก็ต้องสะดุ้งตัวเด้งเลยครับ….

“ตายห่า!!!”เสียงไอ้ริทครับไม่ต้องตกใจ..มันยกโทรศัพท์มือถือเครื่องโปรดของมันแล้วร้องครา
งเหมือนจะโดนฆ่า....ผมสงสัยนะครับก่อนจะเดินไปดูที่โทรศัพท์ของมันก็พบว่ามันปิดอยู่.
..แล้วมันจะร้องทำไม

“เป็นอะไรวะริท”ผมถามออกไปด้วยความสงสัยไอ้เด็กเรืองแสงมันหันมามองหน้าผม..ทำหน้าเห
มือนลูกหมาถูกทิ้งเลยครับคิ้วๆปากเบะๆ...เป็นอะไรของมัน

“กูลืมเปิดโทรศัพท์....กูลืมโทรหาพี่โตโน่”โอ้ววววววววววววววววววววววววววววววว.....
งานงอก งานเข้า งานอะไรก็ได้ครับตอนนี้....ตายห่าแน่แล้วงานนี้...ความรู้สึกที่เซนเป็นมาตลอดเมื่อช
่วงบ่ายกระจ่างหายไปทันทีเมื่อไอ้ริทพูดถึงเรื่องโทรศัพท์....ผมลืมครับลืมบอกมันให้โ
ทรหาพี่โตโน่..ลืมจริงๆผมรีบเดินย้อนไปดูที่โทรศัพท์ของตัวเอง....จริงด้วยครับห้าสิบ
กว่ามิสคลอที่โทรเข้ามาและแน่นอนว่าเบอร์และรูปที่มันโชว์หราก็คือ “ พี่โตโน่...อรสรพิษ6” ชื่อที่ผมเมมเอาไว้นั่นเอง...จะทำอย่างไรดีครับคุณๆเซนจะตายไหมครับ..จะโดนต่อยหน้าแ
หก...เตะก้นหักหรือเปล่าครับ!!!!

“.....ครืดดด....ครืดดดด.....”ยังไม่ทันคิดภาพตัวเองเลยว่าจะโดนอะไรบ้าง..มิสคลอที่
เพิ่งเอ่ยออกไปเมื่อกี้ก็โทรเข้ามา..ผมรับรู้ถึงกระแสความบ้าคลั่งของพี่โตโน่เลยครับ
....ไอ้ริทมันหันมามองหน้าผมเหมือนรู้ว่าพี่โตโน่ของมันโทรมา..มันค่อยๆเดินเบาๆมาหาเ
กาะไหล่เหมือนเป็นที่ยึดเหนี่ยมสุดท้าย...มันพูดแบบไม่มีเสียงว่า ‘รับดิ’ ไม่รอให้โดนตัดไปอีกสายครับผมกดรับแล้วแสร้งทำเสียงปรกติ...แต่มือนี่โคตรสั่น

“โทรไปหลายรอบทำไมไม่รับโทรศัพท์วะเซน..แล้วโทรศัพท์ไอ้เตี้ยเป็นเหี้ยไรทำไมโทรไปติ
ด”โอ้ววว วรนุชก็มาครับงานนี้ดูท่าพี่แกจะโกรธมากเลยครับ....เสียงนี่อย่างกับตอนตี๋เล็กทะเลา
ะกับพวกนักเลงเลยT^T อยากร้องไห้อ่ะคุณ ... จะทำยังไงดีครับ...ผมหันหน้าไปมองไอ้ริทไอ้เด็กเรืองแสงนี่หน้าซีดเลยครับ...ยังไม่ท
ันจะได้คิดหาทางออกเสียงเข้มๆของพี่โตโน่ก็ดังแทรกเข้ามาทำลายสมองที่กำลังประมวลข้อแ
ก้ตัวไปเสียหมดสิ้น

“เฮ้ย..มึงไม่ได้ยินที่กูพูดหรอวะเซน”งานเข้าผมแล้วไง....ทำไมเฮียแกต้องทำเสียงเข้ม
แบบนั้นด้วยผมกลัวเป็นนะครับ..ทะเลาะกับนักมวยเนี่ยไม่สนุกเลยนะคุณๆ....

“ไอ้...ไอ้ริทมันหลับไปแล้วครับพี่...พอดีโทรศัพท์มันตกน้ำเลย..เลยเอามาตากครับ..เป
ียกหมดทั้งเครื่องเลยไม่ได้โทรหาพี่....แล้วก็พอมีถึงก็ทำกิจกรรมกันเลยครับ...ไม่มีเ
วลาปลีกตัวมาคุยโทรศัพท์เลยพี่”โกหกแบบโคตรจะไม่เนียนแต่ต้องทำเสียงให้เค้าเชื่อว่าผ
มพูดจริงเข้าไว้...และดูเหมือนพี่โตโน่จะเชื่อครับ..พี่แกถอนใจยาววววววววหนึ่งที....
ผมกับไอ้ริทเริ่มยิ้มได้ครับ...แต่แล้วเสียงของบุคคลที่สี่ก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงีย
บและเสียงของจักจั่นที่ร้องอยู่ด้านนอก

“ริท...อาบน้ำเสร็จยัง...ไปถ่ายรูปที่หาดกัน..เอาโทรศัพท์ริทไปด้วยนะ”ชิบหายแล้วครั
บ....คือจริงๆผมไม่ใช่คนจะพูดคำหยาบคายแบบนี้นะครับ..แต่คราวนี้มันชิบหายจริงๆครับ..
.ก็แหมเมื่อกี้เพิ่งจะบอกเค้าไปว่าไอ้เตี้ยมันหลับไปแล้วแถมบอกไปอีกว่าโทรศัพท์มันตก
น้ำเปิดไม่ติด..แล้วนี่พี่รุจครับรุจเดอะสตาร์สี่...เดินมาตามกันถึงที่ห้องเลยทีเดีย
ว..เรื่องที่ไอ้ริทยังไม่หลับนี่ความแตกไปแล้ว...ไม่พอเสริมมาอีกด้วยเรื่องของโทรศัพ
ท์มือถือ.....เจริญดีแท้!!! หมดกันความเป็นคนดีของเซนหมดกัน!!!!!

“เออ..งั้นแค่นี้แหละ”เฮ่ย!!!!....พี่โตโน่ว่างสายไปแล้วครับ...พี่แกพูดจบก็วางสายไปทันทีเลย..ทีนี้ก็เหลือแต
่ความอึ้งสิครับ....ไอ้ริทมันมองหน้าผมเหมือนต้องการคำตอบ....แต่ก็ดูเหมือนจะไมได้พู
ดอะไรต่อทั้งสิ้น....เพราะพี่ดิวพี่อุ้มได้เดินมาเสริททัพพี่รุจ...ทั้งผมและริทเลยแต
่รีบอาบน้ำเพื่อที่จะไปร้องเพลงให้แฟนคลับฟังกันในค่ำคืนนี้

บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขครับ..ใช่มันเต็มไปด้วยความสุขของแฟนคลับที่ได้ฟังเราร้อง
เพลงอย่างใกล้ชิด...พูดคุยกันอย่างสนุกสนานเป็นกันเอง....ผมพยายามลืมเรื่องของพี่โตโ
น่ไปก่อนและให้ความสำคัญกับแฟนๆให้มากๆเช่นเดียวกับไอ้ริท...แสงแฟลตจากกล้องคุณภาพดี
สว่างเป็นระยะๆจากแฟนคลับกลุ่มหนึ่งที่ระรัวถ่ายไอ้ริทกับพี่รุจอย่างสนุกสนาน....ผมเ
องก็โดนถ่ายจนเริ่มปวดตาแต่ก็ยังยิ้มสู้ครับ...เราร้องเพลงไปชิวๆมากบรรยากาศสบายๆเป็
นกันเองแบบนี้ถ้าเดอะดาวมาครบทั้งแปดคนคงสนุกกว่านี้นะครับ....สลับกันร้องสลับกันคุย
ไป...เพลินจนลืมเวลาเลยครับ

การแสดงกินเวลายาวไปจนเกือบสี่ทุ่มครึ่ง...มินิคอนเสิร์ตจากเดอะสตาร์จบลงและแฟนคลับ
ก็เริ่มเดินกลับที่พักตัวเอง...ก่อนไปก็มีอบอกราตรีสวัสดิ์กันบ้างๆ..บางกลุ่มที่เป็น
แฟนคลับโน่ริทก็บอกไอ้เด็กหน้ามึนให้ฝันถึงพี่ชายมัน....ไอ้ริทก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆส่
งไป...กลับมาถึงไอ้เด็กเรืองแสงก็กระโดลงที่นอนเอาหน้ากดหมอน..นอนนิ่งมากครับผมเลยเด
ินเข้าไปล้างแขนล้างขา....ซักพักไอ้ริทก็เด้งตัวลุกขึ้นมา....นึกว่าหลับซะแล้วนะเนี่


ผมเห็นมันเดินไปที่บีบีลูกรักของมันก่อนจะเดินมานั่งที่เตียงของผม..ตาแบ๊วๆของมันมอ
งที่หน้าจอโทรศัพท์นาน...ขีดเส้นใต้ด้วยนะครับว่านานจริงๆ....จนมันสูดลมหายใจเข้าปอด
นั่นแหละ..แล้วมันก็เริ่มกดยิกๆกับบีบีของมัน….พลาดไม่ได้อย่างนี้ต้องเข้าไปนั่งดูใก
ล้ๆ

ไอ้เด็กหน้ามึนมันพินหาพี่ชายสุดที่รักมันครับ....

‘พี่โตโน่..นอนยังอ่ะ….^^’ เริ่มแรกด้วยข้อความน่ารักๆตามแบบฉบับของมันครับ....มันเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วก็งึม
งำว่า “ส่งเลยนะ” ผมก็ได้แต่พยักหน้าให้มันครับ....สุดท้ายมันก็กดส่ง...รอได้ประมาณนาทีกว่าพี่โตโน่ก
็ตอบกลับมา

‘ยัง’ ข้อความที่ถูกส่งมามีแค่นี้ครับ...ผมว่าพี่โตโน่คงโกรธมากอ่ะเพราะถ้าเป็นปรกติ....เ
ค้าจะต้องตอบยาวกว่านี้...น่ารักกว่านี้ด้วยแล้วแน่นอนว่าภาษาที่เค้าใช้กัน....มันก็
จะรู้เรื่องกันแค่สองคน

‘ริทโทรหาพี่ได้ไหม’........................เงียบไปหลายนาทีครับ..ไม่มีสัญญาณตอบกล
ับจากพี่โตโน่จนเราคิดกันว่าพี่เค้าหลับไปแล้ว....ผมเอนตัวล้มลงบนที่นอนซึ่งมีไอ้ริท
นั่งอยู่ข้างๆ....แล้วไม่นานเสียงริงโทนโทรศัพท์ไอ้เด็กหน้ามึนก็ดังสนั่นชนิดตกกะใจก
ันเลยครับ....

“พี่โตโน่โทรมาเว่ยเซน”ก็รับสิครับ..จะให้โทรศัพท์มันแหกปากร้องไปถึงไหน…..ไอ้ริทมั
นกดรับสายแต่มันไม่ลุกไปไหนนะครับ..ยังนั่งข้างๆผมอยู่..

“ฮัลโหล...พี่โตโน่”ไม่มีเสียงตอบกลับจากปลายสายเลยครับ...เอ่อ..ลืมบอกพวกคุณไปว่าพ
วกเราใส่สมอท๊อคแล้วแบ่งกันคนละข้างครับ

“ทำไมริทต้องโกหกพี่”คำถามแรกมาก็ยิงเข้ากลางอกเลยครับ...ไอ้เด็กหน้ามึนมันทำได้แค่
เงียบ

“ริท...ริท...ริทลืมโทรหาพี่โตโน่อ่ะ...ริทกลัวพี่โกรธ..ก็เลย..ก...ก็เลยให้ไอ้เซนโ
กหกว่าริทหลับโกหกว่าโทรศัพท์ริทตกน้ำ”พี่โตโน่พูดแทรกขึ้นมาทันทีเลยครับ...อ่าสงสาร
พี่เค้าจัง...ผมอยากจะบอกเลยนะว่าผมมีความรู้สึกผิดมากเลย

“ริททำแบบนี้ริทคิดว่าพี่ไม่โกรธหรอ....รู้มั๊ยว่าพี่เป็นห่วงแค่ไหนโทรไปหาก็ไม่มีใ
ครรับสายซักคน...แล้วยังมาโดนคนที่ตัวเองเป็นห่วงโกหกว่าหลับโกหกว่าโทรศัพท์เสีย...ร
ิทคิดว่าพี่ควรจะทำยังไงดี....”ตาแดงครับ....ทั้งริททั้งผมตาแดงกันทั้งคู่...เข้าใจค
รับว่าพี่โตโน่เค้าเป็นห่วงไอ้เด็กเรืองแสงแค่ไหน....แต่สำหรับผมผมรู้สึกผิดครับรู้ส
ึกผิดอย่างทีไม่เคยเป็นมาก่อนเลยด้วย

“ริทไม่รู้..ริทขอโทษ”น้ำตาเม็ดแรกของไอ้เด็กเรืองแสงไหลออกมาแล้วครับ...พี่โตโน่เง
ียบก็เงียบไป...เอาแล้วเสียงสะอื้นเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆผมได้แต่โอบไหล่มันแล้วโยกเบาๆ
..ปลอบได้แค่นี้ครับ

“พี่เคยบอกริทแล้วว่าการร้องไห้ไม่ช่วยแก้ปัญหา....เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยกลับมาคุยที่
บ้าน..แค่นี้นะพี่จะนอนแล้ว”ตัดสายไปอย่างที่ไม่คิดว่าพี่โตโน่จะทำครับ....เสียงสัญญ
าณบอกว่าปลายสายวางไปแล้ว...ทีนี้ไอ้ริทก็ปล่อยโฮเต็มที่เลยครับ...ผมเลยให้มันยืมไหล
่เป็นที่ระบายส่วนตัวผมเองก็เริ่มอยากร้องเพราะความรู้สึกผิดที่ดันมาจุกอยู่ตรงคอแล้
วครับ.....ค่ำคืนนั้นกว่าจะได้นอนก็ดึกมากทีเดียวครับ....เพราะไอ้ริทมันร้องไห้หนักม
าก....ร้องจนมันหลับเลยครับแต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่ได้นอนหรอกนะ...เพราะผมต้องคอยเ
ช็ดหน้าเช็ดตาให้มัน..เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาตาบวมจะโดนสงสัยเอาครับ.....

และแล้วรุ่งอรุณก็เบิกฟ้าครับ....ไอ้ริทตื่นขึ้นด้วยท่าทางเหม่อลอย...แต่ตามันไม่บว
มนะครับ..พี่แนนสั่งให้เราสองคนรีบอาบน้ำเพราะวันนี้ต้องกลับกรุงเทพกันแล้ว....หลังจ
ากที่ทานอาหารเช้ากับแฟนคลับ...ถ่ายรูปกันเฮฮากันไป ไอ้ริทปรับตัวให้ร่าเริงเหมือนเมื่อวานครับ..เพื่อที่จะได้ไม่มีใครสงสัย....พอขึ้นร
ถมาก็ร้องเพลงพูดคุยกันเหมือนเดิมแต่คุยได้แปปเดียวมันก็ขอตัวลงไปด้านล่างสลับให้พี่
ดิวและพี่รุจขึ้นมา..ส่วนไอ้เด็กเรืองแสงก็นอนครับ...สงสัยออมแรงไว้คืนนี้...เอ่อ...
อย่าคิดไปไหนกันนะครับ..ออมแรงไว้ง้อพี่โตโน่คืนนี้....เน้นด้วยนะว่าง้ออย่าคิดลึกกั
นนะครับ^^

ตอนนี้เดินทางมาถึงร้านของฝากพี่รุจเค้าชวนไอ้ริทไปเดินซื้อของอย่างร่าเริงครับ...ผ
มคิดว่ามันแปลกอ่ะคุณคือทริปนี้พี่รุจดูแลเอาใจใส่ไอ้เด็กเรืองแสงเป็นพิเศษ..คือยังไ
งดีอ่ะคือใกล้ชิดกันตลอดอ่ะ...ไม่รู้ดิคือเห็นแล้วมันชวน...จิ้น...จิ้นใช่ไหมครับ...
นั่นแหละมันชวนให้ผมจิ้นลัทธิรุจริทเลยอ่ะ....ซื้อของฝากครับพี่รุจไม่ต้องโอบไหล่กัน
ชี้ชวนดูนั่นนี่หรอกครับ..มาซื้อของฝากนะครับไม่ได้มาดูนกดูไม้...ส่วนไอ้เตี้ยหมาตื่
นก็ยังจะบื้อให้เค้าโอบ..เอ๊อ!!เอาเข้าไป!!!!เราแวะซื้อของฝากกันประมาณครึ่งชั่วโมงครับแล้วก็ยิงยาวกลับกรุงเทพเลย...ขากลับ
อยากบอกว่ารถติดมาก....คือคนกลับจากต่างจังหวัดค่อนข้างเยอะครับเลยทำให้เราพลอยติดไป
กับเขาด้วย....เอาเถอะอย่างน้อยก็เข้าตัวกรุงเทพแล้วอีกไม่นานก็คงถึง....บรรยากาศของ
รถเงียบครับเพราะทั้งแฟนคลับทั้งเดอะสตาร์หลับกันอย่างเต็มที่....ผมนั่งดูวิวไปก็คิด
อะไรเพลินไป...พอหันกลับมาอีกทีก็เห็นหัวเล็กๆของไอ้ริทซบอยู่ที่ไหล่ที่รุจแล้วครับ.
...เอาเถอะครับไม่อยากจะจิ้นอะไรและ...ขอไปเคลียกับพี่โตโน่ทีเดียวเลยดีกว่า

18.45 น. เวลาประเทศไทย
GMM

ตอนนี้เราเดินทางมาถึงหน้าตึกแกรมมี่แล้วครับ....แฟนคลับก็บอกลาเดอะสตาร์ที่รักก่อน
จะพากันกลับบ้านด้วยใบหน้าที่มีความสุขครับ....ส่วนเดอะสตาร์และทีมงานทีเหลือก็เริ่ม
เดินทางกลับ....เอาล่ะผมคงต้องกลับบ้างแล้วล่ะครับ...กำลังจะเดินไปขึ้นรถรู้สึกเหมือ
นมีอะไรมาดึงเสื้อเอาไว้ครับ...ไอ้ริทนี่เองจะดึงทำไมเสื้อยืดหมด

“คืนนี้มึงไปนอนห้องกับกูได้ไหมเซน..ไม่อยากอยู่กับพี่โตโน่สองคนเลยว่ะ”มันขอร้องหน
้าซื่อตาแบ๊วเลยครับ...แล้วคนดีอย่างผมจะทำอะไรได้นอกเสียจากพยักหน้าแล้วเดินนำมันขึ
้นรถไป….ผมนั่งกลับมากับไอ้ริทสองคนครับ....พี่แนนจะตรงกลับบ้านเลย..ส่วนพรุ่งนี้คุณ
บอยให้ผมกับไอ้ริทพักกันหนึ่งวัน..อ่าจะนอนตื่นซักบ่ายสองเลย...ระหว่างรอรถที่ติดไฟแ
ดงเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบครับ...ไอ้กันโทรมานี่เอง

“เออ..ว่า”

“ถึงกรุงเทพยังวะมึง”

“แล้วๆ...กำลังกลับห้อง..มึงมีไรอ่ะ”ไอ้กันมันเงียบไปพักใหญ่ๆเลยครับ....

“เปล่าๆ..ไอ้ริทอ่ะ”

“นั่งอยู่นี่จะคุยมั๊ย”ไอ้กันมันถามหาไอ้ริทครับ..แต่พอถามว่าจะคุยไหมมันบอกไม่คุยแ
ล้วก็วางสายไปเลย...เออนะยิ่งนานวันเข้ามันยิ่งแปลกครับไอ้กันเนี่ย...นั่งรถมาอีกประ
มาณสิบห้านาทีก็เลี้ยวเข้าคอนโดของไอ้เด็กเรืองแสง...ขนของกันลงมาแล้วก็เดินขึ้นห้อง
ครับ..แต่เหมือนผมจะเห็นอะไรดำๆอยู่ที่หน้าล๊อบบี้นะ...เหมือนไอ้กันเลยอ่ะ..โอ๊ะใช่ด
้วย..แล้วมันมาทำไรที่คอนโดไอ้ริทครับ

“กัน”เสียงไอ้ริทมันเรียกคนตัวดำที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟารับรองแขกครับ..ไอ้เจ
้าของชื่อก็หันควับชนิดว่าหัวเกือบหลุดมันวางหนังสือแล้วลุกเดินมาหาผมอย่างรวดเร็วหน
้าตามันดูดีใจมาก...เป็นไรของมันเนี่ย

“มากันแล้ว...ห่าโคตรดีใจว่ะ”ไม่พูดเปล่ามันเดินมากอดผมกับไอ้ริทราวกับไม่เจอกันมาน
านเลยครับ....เป็นอะไรของมึงเนี่ยยยย

“อะไรวะเนี่ย..กอดทำไมกูไปแค่สองวันไม่ได้ไปสองปีปล่อยยยยย”ไอ้ริทมันร้องอู้อี้ในอก
ไอ้กันครับ..นี่ถ้าแฟนคลับกันริทมาเห็นนะผมว่า...แดดิ้นกันแน่ๆๆอ่ะ

“แล้วมึงมาทำไรที่คอนโดไอ้ริทวะ”ไอ้กันมันปล่อยตัวออกจากไอ้ริทก่อนจะทำหน้าดำ เอ้ย หน้าเคร่งตอบเสียงขรึม

“พี่โตโน่ให้กูมารอมึงกับไอ้ริท”เอ่อ..เริ่มรู้สึกแปลกแล้วไงครับเหมือนว่าจะมีอะไรบ
างอย่างเกิดขึ้นเลย....ผมหันไปมองหน้าไอ้ริทที่เอามือกำกระเป๋าแน่นแล้วก็ไอ้แต่เอามื
อข้างที่ว่างตบไหล่มันเบาๆ...พอดีกับที่ไอ้กันมันพูดขึ้นมา

“มึงไม่น่าโกหกพี่โตโน่เลยรู้มั๊ยไอ้ริท....มึงรู้มั๊ยว่าพี่เค้าแสดงความนอยส์ไปทุก
อาณาเขตที่ไปออกงานเลย....ไหนจะตอนซ้อมตอนเรียนแอ๊คติ้ง....เมื่อเช้านี้เค้ามีเรียนเ
กี่ยวกับเรื่องมวยแล้วกูเป็นคู่พี่โตโน่..หวิดเกือบโดนชกหน้าแหกแล้วไหมมึงเอ้ยยยย...
ดีนะที่ครูแหม่มเค้ามากักตัวพี่โตโน่ไปไม่งั้นหน้ากูพังหมด!!!”มันระบายอย่างหัวเสียครับ...สงสารมันเหมือนกันนะครับอารมณ์ไอ้กันมันไม่รู้เรื่
องแล้วพอมาโดนแบบนี้เป็นใครก็ต้องโมโห...แต่มึงอย่าโมโหรุนแรงได้ไหมกันไอ้เด็กหน้ามึ
นมันขี้แง...เดี๋ยวแม้งแหกปากร้องขึ้นมาแล้วใครจะโอ๋มัน!!!

“กูก็ผิดด้วยแหละที่ไปโกหกพี่โตโน่....ไปเหอะรีบขึ้นห้องจะได้ไปขอโทษพี่เค้า”ไอ้กัน
มันร้องเหอะเหมือนพวกตัวร้ายหมั่นไส้พระเอกอ่ะ...เหอะอะไรของมันอีกเนี่ยแค่นี้ก็เสีย
วไปทั้งสันหลังแล้ว

“ขึ้นห้องเถอะ”ไอ้ริทพูดจบก็เดินตรงไปที่ลิฟท์เลยครับ...ผมกับไอ้กันเลยต้องรีบตามขึ
้นไปกลัวไอ้ริทจะไม่ปลอดภัย...ลิฟท์เคลื่อนตัวไปอย่างรวดเร็วในความคิดของผมนะ...มาถึ
งแล้วครับ..ตอนนี้พวกเราสามเดอะสต์กำลังยืนมองประตูห้องที่ตัวเองเคยอยู่ด้วยความตื่น
เต้น....ด้านในประประตูรับรู้ได้ถึงการมีตัวตนอยู่ของเดอะสตาร์รุ่นพี่ทีรักยิ่งของไอ
้ริทครับ..แต่พี่โตโน่กำลังทำอะไรอยู่น่ะสิเป็นสิ่งที่ผมอยากรู้..ลับมีดเตรียมจะเอาม
าปาดคอผมหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่แน่..ไอ้ริทมันเอามือวางบนลูกบอดประตูก่อนบิดออกช้าๆ...
คิดเป็นภาพสโลโมชั่นนะครับ..จะได้ตื่นเต้น

“กลับมาแล้วครับบบ”สามเสียงประสานขึ้นพร้อมกันครับ..พี่โตโน่หันมามองหน้าไอ้ริทคนแร
กเลย...ปรกติอยู่เฉยๆก็น่ากลัวอยู่แล้ว..นี่เป็นเวลาโกรธยิ่งโคตรน่ากลัวเลยครับ...ผม
หันไปมองไอ้ริทที่สูดลมหายใจเข้าปอดแล้วมันก็เดินตรงไปหาพี่โตโน่ของมัน

“พี่โตโน่....”พี่โตโน่เลิกคิ้วขึ้นครับ...ห่าเอ้ยยยเอามีดมาแทงกันให้ตายดีกว่าไหม.
..กดดันกันแบบนี้..ผมกับไอ้กันได้แต่มองหน้ากันแล้วก็ยกของไปเก็บในห้อง...ให้เวลาเค้
าอยู่ด้วยกันสองคนก่อนครับมีเรื่องอะไรค่อยออกมาช่วย….อย่าคิดว่าพอเข้าห้องไปแล้วจะเ
ก็บของกันนะครับ..ทั้งผมและไอ้กันต่างก็เอาหูแนบประตูทันที...ที่ทำเนี่ยไม่ได้อยากรู
้นะครับ..แต่ทำเพื่อแฟนคลับโน่ริทโดยเฉพาะ^^

“พี่โตโน่...ริทขอโทษเรื่องที่ริทโกหกพี่โตโน่นะ..ริทไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”อยากรู้มากค
รับว่าไอ้ริทมันทำหน้ายังไง...ทำท่าทางยังไง....เดินเข้าไปโอบข้างหลังเหมือนที่นางเอ
กง้อพระเอกหรือเปล่า...โอ๊ยยยอยากเห็นอ่ะ!!!!

“มันเสียความรู้สึกริท....พี่บอกได้เลยว่าพี่เสียความรู้สึกมาก...พี่เป็นห่วงริท...
แต่ริทมาโกหกพี่แบบนี้ได้ไงอ่ะ....ถ้าริทพูดตรงๆว่าลืม....แค่พูดความจริงออกมา...พี่
ถามหน่อยว่าพี่เคยโกรธริทหรอ”เศร้าครับ...เสียงพี่โตโน่เหมือนตัดพ้อเลยอ่ะ..ผมควรเดิ
นออกไปขอโทษดีไหมครับเนี่ย..เอาแล้วไงผมเริ่มได้ยินเสียงสะอื้นของไอ้ริทมาไกลๆแล้วสง
สารมันเหมือนกันนะครับ..

“ริท..ริทขอโทษ..คราวหลังริทจะไม่โกหกพี่แล้ว..พี่โตโน่อย่าโกรธริทนะครับ”เสียงตอนท
้ายนี่อ้อนมากรับใครไม่ใจอ่อนเป็นวุ้นให้ตบกระบาลไอ้กันเลยอ่ะ .... เงียบกันไป....ด้านนอกเค้าเงียบกันไปแล้ว..แอบแง้มบานประตูดูดีไหมครับ...ยังคิดไม่ท
ันจบไอ้กันมันเอามือบิดลูกบิดช้าๆเหมือนอ่านความคิดผมออก...บานประตูห้องผมค่อยๆเปิดอ
อกท่ามกลางความเงียบโดยฝีมือไอ้กันเดอะสตาร์คนที่หกของเมืองไทย...ผมเพ่งสายตาออกไปที
่ห้องนั่งเล่น....ป๊าคคคค(ตบเข่า)พี่น้องโน่ริทกอดกันกลมเชียวครับ...ไอ้ริทนี่มือรัด
แน่นมากที่เอวพี่โตโน่กอดเหมือนกลัวที่รักจะหายไปอ่ะ...ด้านพี่โตโน่ไม่น้อยหน้าครับ.
.เสต็ปเดิมคือจมอกมือเฮียแกอยู่ตรงไหล่เล็กๆกอดแล้วโยกไปโยกมา..สรุปคือหายโกรธไอ้ริท
แล้วใช่ไหมครับ

“พอๆๆ...เป็นผู้ชายทำไมขี้แยจังวะ”ปากก็ว่ามันนะครับแต่มือนี่เช็ดน้ำตาให้ไอ้เด็กขี
้แยนุ่มนวลเชียว..ผมชอบนะครับการแสดงออกที่พี่โตโน่ทำให้ไอ้เด็กเรืองแสง...มันมองแล้
วรู้สึกอบอุ่นบอกไม่ถูกอ่ะคุณๆ..แล้วกิริยาแบบนี้พี่โตโน่จะทำให้ไอ้ริทคนเดียว...คนเ
ดียวจริงๆนะครับ

“พี่โตโน่หายโกรธริทนะ”มันเอามือเล็กๆของมันจับที่ชายเสื้อพี่โตโน่ครับ..แล้วกระตุก
เบาๆน่ารักอ่ะคุณๆใครทำก็ไม่น่ารักเท่าไอ้เด็กเรืองแสงหรอก..อันนี้เรื่องจริง..คุณว่
าป่ะล่ะ

“เออ....ไม่โกรธเรื่องนี้แล้ว...แต่มีอีกเรื่องที่เราต้องคุยกัน..”แหม..เราด้วยเนอะ
...^^….แทนคำแบบนี้ไงแฟนคลับถึงได้จิ้นกันน่ะ

“เรื่องอะไรอ่ะพี่โตโน่”เสียงมันยังอู้อี้อยู่นะครับ...เอ๊ะผมเห็นพี่โตโน่แอบยิ้มอ่
ะคุณ..ยิ้มร้ายด้วยอ่ะ...พี่เค้ายิ้มแบบไม่ให้ไอ้เด็กเรืองแสงเห็นนะครับ...พี่โตโน่จ
ูงมือไอ้ริทให้เดินไปที่โน๊ตบุ๊คของผมครับ....

“เซน..กันพวกมึงออกมาเลย”เฮ่ย!!.เห็นตอนไหนครับเนี่ย..ไอ้หันหันมาทำหน้าตกใจใส่ผมผมเลยผลักๆมันออกมา...แล้วก็ม
ายืนยิ้มเผล่กันนอกห้องครับ

“พี่โตโน่จะพูดกับริทหรอ”นั่นสิครับ..จะพูดอะไรกับไอ้ริทหรอครับผมอยากฟังเต็มแก่แล้


“เรื่องรูปพวกนี้....รูปที่ริทถกกางเกงขึ้นมาเนี่ย..ทำไมทำอะไรแบบนี้”ไอ้ริทมันทำหน
้างงๆครับ...หน้ามันเอ๋อมากมันย้ายสายตาจากหน้าพี่ชายของมันไปมองที่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค

“อ๋อ..ก็ริทลงไปในทะเลกับเซนไง...แล้วน้ำมันกระเด็นริทกลัวเปียกเลยถกกางเกงขึ้นอ่ะ.
.เอ๊ะรูปนี้บ้านคลินิกเอาลงหรอไวมากอ่ะ”ซื่อไปมั๊ยกับคำตอบของไอ้เด็กเรืองแสง...พี่โ
ตโน่มองมันนิ่งๆครับนิ่งมาก

“แต่น้ำมันสูงแค่ตาตุ่ม...จะถกขึ้นไปสูงขนาดนั้นทำไม...ทำไมไม่ระวังตัวเลยวะ...จะอว
ดใครเค้าล่ะ..พี่รุจหรือไง”เดี๋ยวๆๆ....คำพูดแบบนี้ถ้าจำไม่ผิดนะครับ..แฟนเก่าเซนเคย
พูดกับเซนเวลาหึงครับ...ใช่ครับอาการนี้เค้าเรียกว่าหึง...พี่โตโน่หึงริท...หึง...เห
้ยยยย พี่น้องเค้าหึงกันได้ด้วยหรอครับ

“ไม่เกี่ยวกับพี่รุจซะหน่อย....พี่โตโน่เอาพี่รุจมาเกี่ยวทำไมอ่ะ”มันหันมาถามด้วยสี
หน้าโคตรจะซื่ออ่ะ...พี่โตโน่ถอนหายใจฮ่าฮ่า จมูกบานเลยครับ

“พี่ไม่ชอบ..พี่ไม่ชอบให้ริททำแบบนี้..ถ้าพี่ไปทำแบบนี้กับเกรซบ้างริทจะรู้สึกยังไง
”ไอ้เด็กเรืองแสงมันหันมามองหน้าพี่ชายมันทันทีครับ..เอ..ผมก็ไม่เข้าใจนะว่าทำไมต้อง
เอาเกรซมาอ้างด้วย

“แล้วทำไมพี่ต้องไปถกกางเกงให้เกรซดูด้วยอ่ะ..แล้วทำไมต้องเป็นเกรซด้วยอ่ะ....”องค์
นอยส์ท่านเดินทางมาถึงแล้วครับและกำลังจะสิงไอ้ริท...เอ๊ะๆๆเมื่อกี้มันยังร้องไห้ซบอ
กพี่ชายมันอยู่เลยทำไมตอนนี้มาปั้นหน้ายักษ์ใส่พี่โตโน่แล้วอ่ะ

“ก็แล้วริจไปยุ่งกับพี่รุจทำไมล่ะ”ไอ้ริทมันเบะปากออกครับอารมณ์มันคงอยากเหวี่ยงแล้
วแหละ....

“เอ้า..ก็เค้าเป็นพี่ที่ริททำเพลงด้วยในอัลบั้ม..จะให้ริทไม่คุยไม่เล่นกับเค้าได้ไง
ล่ะพี่โตโน่...อีกอย่างริทไม่ได้สนิทกับพี่รุจคนเดียวซะหน่อยพี่แก้ม แกรนด์ จียอน พี่ป๊อปพี่โด ริทก็สนิท สนิทหมดแหละ....ไม่เหมือนพี่โตโน่หรอก”ปากเล็กๆแดงๆของมันยื่นออกมาอยู่ข้างหน้าครับ
..ผมเห็นไอ้กันมันแอบยิ้ม...คงเอ็นดูล่ะครับ...ก็ได้ตัวเล็กของพี่โตโน่น่ารักน้อยที่
ไหนล่ะไม่แปลกที่พี่เค้าจะหวงมันหรอกครับ

“ไม่เหมือนอะไรริท”

“จะรู้พี่ไหมครับ..ริทไม่คุยแล้วจะนอน”มันพูดจบก็เดินตรงดิ่งเข้าห้องไปเลยครับ...พี
่โตโน่จะทำอะไรได้นอกจากตาม..เออน่ะ ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเหมือนพระเอกนางเอกหึงกันไปมา...ส่วนผมกับไอ้กันก็ยืนเป็นพระอิฐพร
ะปูน นิ่งๆเฉยๆแบบไม่ต้องมีบทพูดกันเลยครับ....แต่พระอิฐพระปูนสองอย่างนี้จะไม่นิ่งดูดาย
..ไอ้กันเป็นคนแรกที่วิ่งไปเกาะประตูห้องเอาหูแนบกับบานประตูเหมือนตอนที่ทำอยู่ในห้อ
งเมื่อกี้นี้ครับ

“ริท ริท”เสียงพี่โตโน่เรียกไอ้เด็กเรืองแสงครับ

“อะไรอ่ะ”เสียงหงุงหงิงแบบนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ เด็กเรียนแพทย์ของเรานี่เอง

“เมื่อกี้ขอโทษ..พี่ใส่อารมณ์ไปหน่อย..แต่พี่ไม่ชอบให้ริทไปทำอย่างนั้นกับคนอื่นที่
ไม่ใช่พี่อ่ะ”ห๊ะ!!!..หูผมฝาดหรือเปล่าครับ...ไอ้กันผละตัวออกจากประตูมามองหน้าผมแล้วถามแบบไม่มีเส
ียงว่า ‘มึงได้ยินป่าว’ และผมก็พยัหน้าให้มันเป้นคำตอบครับ...สรุปที่พี่โตโน่โมโหหึงนี่เพราะ อยากให้ตัวเองเป็นพี่รุจหรือยังไง

“ก็ริทบอกพี่แล้วว่าริทไม่คิดอะไรจริงๆ..พี่รุจเค้าก็แค่มาเล่นด้วยเฉยๆ”

“แล้วรูปที่พี่รุจเอาหมวกมาใส่ให้ริทอ่ะ ....”ถามคำถามได้น่ารักขัดหน้าตาตัวเองมากครับโตโน่เดอะสตาร์หก

“พี่เค้าก็แกล้งเล่นเฉยๆไม่มีไรหรอกพี่โตโน่...อย่าคิดมากดิ....”ทำไมต้องอย่าคิดมาก
..เป็นพี่เป็นน้องกันทำไมต้องคิดมากด้วยครับ....

“อืม”สั้นๆน่ารักจริงๆครับคุณคนโก้ สรุปว่าเค้าเข้าใจกันหรือยังครับ...ผมเริ่มง่วงแล้วนะ..ระหว่างที่รอให้สองคนนั้นพูด
คุยกันต่อเสียงโทรศัพท์ไอ้กันก็ดังขึ้น..เบอร์ที่โทรมาเป็นเบอร์ของพี่รุจเดอะสตาร์สี
่ครับ...

“ครับพี่”ไอ้กันรับสายแต่หูยังอยู่ที่บานประตูไม่กลัวพี่โตโน่จะเปิดออกมาเตะเลยว่าง
ั้นแหละ

“เซนอยู่นี่ครับ..ครับๆ”มันส่งโทรศัพท์มาให้ผมเอาแนบตัวติดประตูมากขึ้น..เอ่อ...มึง
อยากรู้ไปไหมกัน

“ครับพี่”ผมได้ยินเสียงคนคุยกันในสายของพี่รุจด้วย..เสียงเหมือนพี่แก้มเลยอ่ะ

“โตโน่เห็นรูปพี่กับริทยัง”ผมนิ่งไปก่อนจะตอบว่าเห็นแล้ว...ซักพักก็ได้ยินเสียงพี่แ
ก้มแน่นอนว่าพี่แก้มชัวร์ๆ

“ฮ่าฮ่า...มันโมโหไหม”เสียงพี่รุจนี่ร่าเริงมากครับ....ร่าเริงผิดปรกติ

“ก็โมโห..เมื่อกี้ยืนเถียงกับไอ้ริท..พี่โตโน่เค้าไม่พอใจครับ..ไม่พอใจมากเลยด้วย..
.แต่ตอนนี้เหมือนจะดีกันแล้สมั้งครับ..”

“แล้วตอนนี้มันอยู่ไหนกัน”พี่แก้มแย่งโทรศัพท์มาจากมือพี่รุจแน่ๆ

“อยู่ในห้องแล้ว..เดี๋ยวๆนี่กำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย”อยากรู้ครับ...คือเหมือนเค้ามี
แผนการอะไรซักอย่างที่ยังไม่บอกให้ผมรู้อ่ะ...คือมันคาใจมากไง..พี่แก้มหัวรคิกคักก่อ
นจะเล่าให้ผมฟัง

“มันเป็นแผนการพี่หกหึงน้องแปด....ชั้นกับพวกดิเอ็จบอกให้พี่รุจไปแนบชิดไอ้ริท..อยา
กเห็นโตโน่เป็นบ้า...แล้วก็สัมฤทธิ์ผล...ฮ่าฮ่าฮ่า มีความสุขว่ะ...”อ่อที่แท้ ที่แท้เค้ารู้กัน....แค่อยากสนองตัณตัวเองเรื่องโน่ริท..เอาเข้าไปครับนี่ถ้าพี่โตโน
่กับไอ้ริทไม่เข้าใจกันง่ายๆ..แล้วทะเลาะจนตีกันตายใครจะรับผิดชอบครับเนี่ย

“พวกพี่เล่นอะไรกันเนี่ย..ผมตกใจนะครับบบบ..ทีหลังบอกก่อนได้ไหมมม”พี่แก้มหัวเราะเส
ียงนางมารมากครับ..คุยกันอีกแปปเดียวก็วางสายไปท่ามกลางความสุขของพี่ๆเค้าแหละ

“กอดๆๆๆ....ฮ่าฮ่าพี่โตโน่ปล่อยริททท”เสียงดังทะลุประตูออกมาเลยครับ...เสียงแรกเป็น
ของพี่โตโน่..ซึ่งผมคิดว่าพี่แกจะจับไอ้ริทกอดแล้วทุ่มลงเตียงจากนั้นก็จั๊กจี้ไอ้เด็
กเรืองแสงครับ....และดูเหมือนจะจริงเพราะไอ้ริทหัวเสียงดังลอดออกมาเลย..อย่างงี้แหละ
เข้าใจกันแล้วก็มีความสุข....ดีจริงอะไรจริงพี่น้องหกแปดเนี่ยย

“ง่วงว่ะ”ไอ้กันหาวซะเห็นลิ้นไก่ประกาศความง่วงให้ผมดูครับ..ใช่ผมก็ง่วง..ว่าแล้วก็
ขอตัวไปนอนนะครับปล่อยให้พี่น้องข้างห้องเค้าแสดงความรักความคิดถึงกันเต็มที่...จัดห
นักกันไปเลย...ผมไปล่ะครับราตรีสวัสดิ์_ _ zZZ

จบการรายงานยาวเยียด

โดย ปฏิภาณ หล่อเสถียร เซนเดอะสตาร์หกครับ ^ ^

…………………..
…………………………………
*ในห้องนอน*

“ริท..”
“หืม”
“รักพี่ไหม”
“ริทรักพี่โตโน่ที่สุดเลย”
“อืม...พี่ก็รักริทนะ”
........................
....................................

สวัสดี^^
มาลงครึ่งหลังพี่หกงอน....ล่าช้ามาสี่วัน
ขอโทษค่ะ TT^TT คือคิดไม่ออกว่าจะแต่งยังไงดี ตอนนี้ออกมาเป็นยังไงติชมเราด้วยนะ...
คือมันอิงเรื่องจริงนิดเดียวอ่ะ....ยังไงก็เม้นบ้างอะไรบ้าง กำลังใจเราคือคอมเม้นของคุณๆนะคะ
แอบมีตอนพิเศษนิดเดียวของพี่หกน้องแปดในห้องนอนหลังจากที่เค้าจักจี้กันจนเหนื่อย...
ตกใจ
มากพอแต่งเสร็จแล้วแบบมานั่งดู สิบแปดหน้าเอสี่อ่ะ... สุดยอดเลยอะ(ชมตัวเอง)
เอาล่ะ ใครอ่านมาถึงตรงนี้แล้วก็ขอบคุณมากๆนะคะ ^^


 

 

edit @ 25 Feb 2011 13:31:34 by Yoky Trointoz 68

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

ตัวเล็กน่ารักอ่ะ
แอบสงสารเซนนิดๆ
แบบว่าเหมือนโดนกดดันยังไงก็ไม่รู้
ส่วนเดอะดาวสี่..หึหึ
ร้ายนะยะ

#1 By รักเด็กพี่หก (103.7.57.18|110.49.233.225) on 2012-07-07 20:41

Very great post. I simply stumbled upon your blog and wanted to mention that I’ve really loved browsing your blog posts. After all I’ll be subscribing in your feed and I am hoping you write again soon! <a href="http://sac-louisvuitton2013.blogspot.com/" title="sac louis vuitton">sac louis vuitton</a>

#2 By sac louis vuitton (103.7.57.18|202.105.62.240) on 2013-06-14 02:57

Wow that was unusual. I just wrote an incredibly long comment but after I clicked submit my comment didn’t appear. Grrrr… well I’m not writing all that over again. Anyway, just wanted to say fantastic blog!

#3 By ray ban (103.7.57.18|219.136.101.147) on 2013-07-02 16:20

qxvvvFyI http://www.E40S411P8AP6m4T3xoGwdv.com/
<a href="http://www.E40S411P8AP6m4T3xoGwdv.com/" title="qxvvvFyI">qxvvvFyI</a>
qxvvvFyI

#4 By qxvvvFyI (103.7.57.18|110.19.164.229) on 2013-07-02 17:21

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#5 By louis vuitton wallets (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#6 By Louis Vuitton Outlet (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#7 By Jimmy Choo Outlet (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#8 By polo ralph lauren outlet (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#9 By obd2 scanner (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#10 By human hair wigs (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#11 By Prada Outlet (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#11 By Chanel Bags (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#13 By Isabel Marant Sneakers Pas Cher (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:31

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#14 By Chi Hair Straightener (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#15 By Nike TN (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#16 By 英文seo (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#17 By herve leger dress replica (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#18 By Beats by dre outlet (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#19 By Nike Air Max 90 (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#20 By GUCCI HANDBAGS (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#21 By Prada Handbags (103.7.57.18|113.253.2.186) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#22 By PRADA OUTLET (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#23 By ralph lauren outlet store (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#24 By DISCOUNT WIGS (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#25 By Mulberry Bags (103.7.57.18|113.236.96.22) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#26 By louis vuitton bags outlet (103.7.57.18|113.236.96.22) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#27 By louis vuitton bags (103.7.57.18|122.4.103.89) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#28 By Cheap Oakley Sunglasses (103.7.57.18|113.236.96.22) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#29 By Chaussure Timberland (103.7.57.18|113.236.96.22) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#30 By Gucci Outlet (103.7.57.18|113.236.96.22) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#31 By iPhone 5 unlocked (103.7.57.18|113.236.96.22) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#32 By コーチ アウトレット (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#33 By MARC JACOBS OUTLET STORE (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#34 By Ray Ban Sunglasses Outlet (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#35 By nike air max 2012 (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#36 By Wholesale Iphone 5 (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#37 By trx on sale (103.7.57.18|183.219.105.109) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#38 By Louis Vuitton Bags (103.7.57.18|218.7.221.65) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#39 By miumiu 財布 (103.7.57.18|183.219.105.109) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#40 By TEE SHIRT GUESS (103.7.57.18|183.219.105.109) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#41 By Nike Air Max 2011 (103.7.57.18|183.219.105.109) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#42 By Cheapest iphone 5s (103.7.57.18|94.232.234.68) on 2013-07-02 17:32

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#43 By Hermes Outlet (103.7.57.18|94.232.234.68) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#44 By Casquette YMCMB (103.7.57.18|117.201.227.175) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#45 By Casquette YMCMB (103.7.57.18|94.232.234.68) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#46 By FIREFALL GOLD (103.7.57.18|60.221.105.39) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#47 By Rayban Sunglasses (103.7.57.18|94.232.234.68) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#48 By NIKE SNEAKERS (103.7.57.18|60.221.105.39) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#49 By air max 95 (103.7.57.18|117.239.125.72) on 2013-07-02 17:33

[Short Fiction] >>>>> เบื้องหลัง.....เมื่อพี่หกงอน (ครึ่งหลัง)

#50 By Burberry Outlet (103.7.57.18|117.239.125.72) on 2013-07-02 17:33